Zrównoważone budownictwo

Zrównoważone budownictwo to podejście, w którym budynek ocenia się przez cały cykl jego życia — od wydobycia surowców, przez budowę i dziesięciolecia użytkowania, po rozbiórkę i los materiałów. Szersze niż energooszczędność, która patrzy wyłącznie na zużycie energii.

Różnicę widać na przykładzie: materiał o świetnych parametrach cieplnych, ale produkowany bardzo energochłonnie i nieprzetwarzalny po demontażu, poprawia bilans energetyczny budynku i pogarsza jego bilans środowiskowy.

Energia wbudowana

To energia zużyta na wytworzenie materiału, zanim jeszcze trafił na budowę. W miarę jak budynki zużywają coraz mniej energii w eksploatacji, udział energii wbudowanej w całym bilansie rośnie — i staje się pozycją, której nie da się dłużej pomijać.

Produkcja granulatu celulozowego jest procesem mechanicznym: rozdrobnienie makulatury i impregnacja minerałami. Bez wytapiania, wypalania i syntezy chemicznej. Węgiel związany w celulozie pozostaje przy tym zmagazynowany w przegrodzie przez cały okres życia budynku.

Trwałość jako kryterium środowiskowe

Najbardziej niedoceniany element rachunku. Materiał wymagający wymiany po dekadzie zużywa surowce i energię dwukrotnie. Dlatego znaczenie mają badania sztucznego starzenia, odporność na osiadanie i długość gwarancji — 20 lat dla Ekofiber Smart i 30 lat dla Ekofiber Plus.

Zdrowie mieszkańców w rachunku

Zrównoważony budynek to także taki, w którym dobrze się mieszka. Materiał higroskopijny stabilizuje wilgotność powietrza, brak żywic i lotnych rozpuszczalników przekłada się na jakość powietrza wewnętrznego, a obojętne pH nie oddziałuje na konstrukcję — potwierdza to atest higieniczny.

Kryteria oceny samych materiałów zbieramy w haśle ekologiczna izolacja.