R-Value (opór cieplny)

Opór cieplny (R) mówi, jak skutecznie konkretna warstwa materiału powstrzymuje przepływ ciepła. Wylicza się go, dzieląc grubość warstwy przez lambdę materiału: R = d / λ. Im wyższe R, tym lepiej.

To pierwsza wielkość w łańcuchu, która mówi coś o rzeczywistej przegrodzie, a nie o samym materiale. Lambda opisuje surowiec; R opisuje to, co z niego ułożono. Jednostką jest m²·K/W. W literaturze anglojęzycznej spotyka się określenie R-value — to ta sama wielkość, choć podawana bywa w innych jednostkach.

Jak to policzyć

Dla warstwy granulatu Ekofiber Smart (λ = 0,039) o grubości 30 cm:

R = 0,30 m ÷ 0,039 W/(m·K) = 7,7 m²·K/W

Widać w tej tabeli rzecz, którą warto zapamiętać: różnica między λ 0,039 a 0,040 daje przy 30 cm zaledwie 0,2 m²·K/W. Grubość warstwy waży w tym równaniu nieporównanie więcej niż drobna różnica parametru materiału.

Od R do U

Opór całej przegrody to suma oporów wszystkich jej warstw plus opory przejmowania ciepła na obu powierzchniach. Odwrotność tej sumy daje współczynnik U — liczbę, którą sprawdza się w warunkach technicznych i w projekcie. Sam opór warstwy izolacji jest więc etapem pośrednim, ale najważniejszym, bo to on decyduje o wyniku.

Kiedy obliczenie mija się z rzeczywistością

Wzór zakłada warstwę jednorodną na całej powierzchni. Przegroda z przerwami, zapadniętą izolacją albo nieocieplonymi elementami konstrukcji ma opór niższy, niż wynika z rachunku — i to często o kilkadziesiąt procent. Dlatego przy izolacji wdmuchiwanej równie ważne jak grubość jest utrzymanie właściwego zagęszczenia i uniknięcie osiadania.

Grubość potrzebną do osiągnięcia zakładanego oporu w konkretnej przegrodzie oszacujesz w kalkulatorze zużycia materiału.